doormamagetest

Sinte Sinte Maarten!

11 november! Voor mij als klein kind was dit altijd een van de dagen in het jaar waar ik verschrikkelijk naar uit keek. Al weken waren we bezig op school met het maken van een lampion en het leren of oefenen van de bekende liedjes.

Ieder jaar leek het weer slecht. Regen, kou en normaal gesproken zou je ervoor kiezen om binnen te blijven zitten maar nee hoor, op 11 november ga je naar buiten! Gewapend met lampion en een tas voor al het lekkers dat je gaat ophalen bij de deuren. 

Sint Maarten??!!

Want op 11 november vieren we Sint Maarten en omdat dit niet in het hele land gevierd word zal ik even kort vertellen wat Sint Maarten nou eigenlijk is.

Met Sint Maarten lopen kinderen over straat met hun lampionnen. In kleine groepjes lans de huizen om snoep of fruit de bemachtigen. In het begin van de avond komen de kleine kinderen langs, verlegen gezichtjes die nauwelijks verstaanbaar sint maarten liedjes zingen. Super spannend natuurlijk! Zodra het liedje gezonden is krijgen de kinderen een snoepje of een stukje fruit. Deze doen zij in hun (plastic) tas en gaan weer verder naar de volgende deur.

Sint Maarten heeft over het algemeen geen religieuze betekenis meer. Wel is het voor katholieke scholen vaak een goede aanleiding om toch aandacht te besteden aan de heilige Sint-Martinus.

Sint Martinus was in dienst van het Romeinse leger. Voor de poorten van Amiens in Frankrijk kwam hij een bedelaar tegen. Martinus sneed met zijn zwaard zijn rode soldatenmantel in tweeën en gaf de helft van zijn mantel aan de bedelaar. Sint Martinus was een beschermheilige van de reizigers en rondtrekkende kooplui. Van de arme bedelaars. Van herders, boeren, wijnbouwers, kinderen en van het vee. OP zijn naamdag kregen kinderen vrij van school en was het gebruikelijk hen te trakteren, bijvoorbeeld door snoepjes te strooien.

Dat kinderen rond lopen met lichtjes komt uit het begin van de negentiende eeuw. In Amsterdam gingen groepjes jongens zingend langs de huizen. Wanneer de jongens van de bewoners wat kregen, zongen ze een liedje vol goede wensen maar kregen ze niets dan volgde er een scheldliedje.

Het waren vooral de arme kinderen die zingend langs de huizen gingen om snoep op te halen. Toen in de jaren twintig en dertig grote belangstelling ontstond voor de volkscultuur werd het Sint-Maartenlopen gekoesterd.  Na de jaren zestig verdwenen de georganiseerde Sint-Maartenvieringen. Kinderen gingen weer zelf met lampionnetjes langs de deuren en zongen hun liedjes. De Volwassenen beschouwen dit niet meer als hinderlijk en geven graag wat snoep of ander lekkers.

Hoe vieren wij Sint Maarten

Omdat ik zelf zulke leuke herinneringen heb aan het lopen met de lampion en het serieus jammer vond dat ik er te oud voor werd begrijp je waarschijnlijk wel dat dit zo een feest is waar ik nu nog steeds naar uit kijk. Toen wij nog geen kinderen hadden vond ik het al een feestje om de deur open te mogen doen en de verlegen, zenuwachtige gezichtjes van de kinderen te mogen aanschouwen.

Ik maak er altijd een feestje van, zorg dat ik lekkere snoepjes in huis heb en de voortuin versiert is met lichtjes. Kinderen moeten zich welkom voelen.

Wij wonen in een nieuwbouwwijk met veel jonge gezinnen dus je begrijpt vanaf het moment dat het donker is, rond een uurtje of 18:00 gaat hier continu de deurbel en is het feest tot ongeveer 20:00

Luka is inmiddels ruim 2,5 en daarom mag ook hij dit jaar langs de deuren. We zijn al weken liedjes aan het oefenen en hij vind het leuk om ze te zingen! Zijn lampion gemaakt op het kinderdagverblijf staat klaar en samen met zijn grote nicht, zijn oom en mij (helaas manlief moet bij de deur staan voor de andere kinderen) mag hij zijn eerste echte Sint Maarten ervaren.

Ik wens alle kinderen en alle ouders die vanavond een blokje om gaan heel heel heel veel plezier! Geniet er van en kleed je lekker warm aan! Mocht je bij mij aan de deur staan. Gezellig! Ik heb er weer zin in!

Previous Post Next Post

Dit vind je misschien ook wel leuk

No Comments

Leave a Reply

%d bloggers liken dit: